W wyniku doświadczeń eksploatacyjnych samochód pancerny BA-64 poddano pewnej modernizacji; m.in. dla zapewnienia większej stateczności wozu poszerzono rozstaw kół (z 1250 mm do 1446 mm) oraz zastosowano w przednim moście hydrauliczne tłumiki drgań, a na wszystkich kołach ogumienie tzw. GK (Gubczastaja Kamera), umożliwiające jazdę po przestrzeleniu opony. Po tej modernizacji samochód otrzymał nazwę BA-64B-125 i od późnej jesieni znalazł się w produkcji seryjnej (w skrócie BA-64B). Podobne usprawnienia zastosowano także w samochodzie osobowym GAZ-64, w wyniku czego nazwę jego zmieniono na GAZ-67.
Za skonstruowanie samochodów GAZ-64 oraz BA-64 inż, Graczow otrzymał 10 kwietnia 1942 roku nagrodę państwową.
Jeszcze w 1942 roku w Biurze Konstrukcyjnym GAZ powstały nowe odmiany samochodu pancernego BA-64. Był to BA-64-ŻD, seryjny samochód BA-64B przystosowany do jazdy po szynach; w grudniu 1942 roku zbudowano i wypróbowano dwa warianty BA-64g (Fabryki GAZ), w których do jazdy po szynach doczepiono z przodu i tyłu wozu dwa wózki utrzymujące samochód na torze, oraz BA-64w (Fabryki Wyksuńskiej) wyposażony w koła stalowe z obręczami; oba warianty tylko doświadczalne.
Równolegle z drobnymi usprawnieniami wprowadzonymi do seryjnie produkowanych samochodów konstruktorzy pracowali nad kolejnymi odmianami wozu. W 1943 roku zbudowano i wypróbowano nie mniej niż trzy warianty pojazdu BA-64z, BA-64d i BA-64e.
BA-ó4z (znany też jako BA-64BSCH) skonstruowany został w styczniu 1943 roku wg pomysłu inż. S. S. Strojena i przeznaczony był do jazdy po głębokim śniegu; przednie koła zastąpiono nartami zapożyczonymi z pojazdu GAZ-60, zamiast tylnych - zastosowano lekki mechanizm gąsienicowy SCH z gąsienicą gumowo-metalową. W czasie prób pojazd pokonywał z powodzeniem wiele przeszkód (m.in. wzniesienia do 18°), posuwał się swobodnie po śniegu, jednakże zbyt mała prędkość oraz duże zużycie paliwa spowodowały, że nie przyjęto go do uzbrojenia.
Wiosną 1943 roku zbudowany został BA-64d (zwany również BA-64DSzk) uzbrojony w wiel-kokalibrowy karabin maszynowy 12,7 mm DSzk zamontowany w poszerzonej wieży; ta broń umożliwiała walkę z niemieckimi transporterami opancerzonymi i zwalczanie nisko lecących samolotów. W tym samym roku zbudowano też niedużą serię BA-64e (zwaną BA-64 Desantnyj) bezwieźowych pojazdów z miejscami dla 6 żołnierzy wchodzących do przedziału bojowego przez właz w tylnej części kadłuba. Planowano uzbrojenie tego wozu w armatę przeciwpancerną 37 mm.
Buty piłkarskie - zabawki dla dzieci - biżuteria