<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Samochody pancerne</title>
	    <link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info</link>
    <description>Opancerzone wozy</description>
    <language>en-us</language>
    <pubDate>Tue, 07 Sep 2010 06:41:57 +0200</pubDate>
    <lastBuildDate>Tue, 07 Sep 2010 06:41:57 +0200</lastBuildDate>
    <generator>Log1 CMS</generator>
    <managingEditor>biuro@4poziiiom.pl</managingEditor>
    <webMaster>biuro@4poziiiom.pl</webMaster>
    <ttl>60</ttl>

    <item> 
<title>Samochód BA-20</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=samochdba-20</link>
<description>Lekki samochd pancerny BA-20
W grudniu 1932 roku z hal niedawno zbudowanej w Gorkim Fabryki Samochodw GAZ wyjechały pierwsze samochody osobowe marki GAZ-A. Byl to pierwszy samochd osobowy produkowany w ZSRR w wielkich seriach, model oparty na licencyjnym pojeździe Ford-A, Do 1936 roku w fabrykach GAZ im. KIM w Moskwie oraz Gudok Oktiabra" w Gorkim 1 zbudowano ogłem ponad 48 000 tych wozw. Na ich podwoziach budowano też lekkie, opancerzone samochody zwiadowcze D-8 i D-12, a nieco pźniej samochody pancerne FAL 1 L, M. Szugurow, W. P. Smirncw, Awłomobili strany Sowietw, DOSAAF, Moskwa 1980.
Produkowany w ciqgu czterech lat samochd osobowy GAZ-A przestał niebawem odpowiadać zwiększonym wymaganiom, toteż w latach 1934-1935 grupa inżynierw Fabryki GAZ kierowana przez głwnego konstruktora A. Lipgarta - w skład zespołu wchodzili: L. Kostkin, A. Kriger, J. Soroczkin, W. Borisw, N. Mozochin, I. Nowosiełow, B. Kirsanow i W. Podolskij - opracowała zmodernizowany wariant wozu GAZ-M1. Nowy samochd miał całkowicie zamknięte nadwozie (sedan), mocniejszą ramę, wydłużony rozstaw osi, ulepszone zawieszenie oraz silnik rozwijający moc o 10 KM większą od poprzedniego modelu. Dalsze zmiany dotyczyły skrzyni przekładniowej, w ktrej zastosowano synchronizatory drugiego i trzeciego biegu; unowocześniono także gaźnik, system zapłonu, smarowania oraz zasilania; zastosowano nowocześniejszy mechanizm kierowania, tylny most i hamulec.
Pierwsze, doświadczalne egzemplarze wozu GAZ-M1 przekazano do prb w lutym 1935 roku. Niebawem zapadła decyzja o przyjęciu samochodu do produkcji seryjnej. 16 marca 1936 roku Fabrykę GAZ opuściły dwa pierwsze pojazdy seryjne, a do końca roku zbudowano jeszcze 2524 wozy. W 1937 roku fabrykę opuściło ponad 10 000 samochodw. Oglna produkcja, ktra trwała aż do -1943 roku, wyniosła ok. 80 000 wozw (wszystkich odmian).
Samochd przeznaczony był przede wszystkim dla potrzeb armii, a na jego podwoziu budowano rwnież lekkie samochody pancerne; w pierwszej fazie wykorzystano go do ostatniej serii wozw FAI-M.</description>
</item> 
<item> 
<title>Prototyp GAZ-M1</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=prototypgaz-m1</link>
<description>Prawie rwnolegle z badaniami prototypw GAZ-M1, w Biurze Konstrukcyjnym Fabryki Wyksuńskiej opracowano na ich podwoziu nowy model samochodu pancernego nazwany BA-20. Kształt jego opancerzenia wzorowano na wozie FAI, wprowadzono jednak pewne zmiany, a ponadto zastosowano nieco grubszy pancerz. Wz przeszedł pomyślnie wszelkie prby i przyjęty został do uzbrojenia Armii Czerwonej.
Produkcję seryjnq samochodu pancernego BA-20 rozpoczęto w roku 1936, a zakończono dopiero w 1941. Kompletne podwozia produkowała Fabryka GAZ, pancerne nadwozia dostarczała Fabryka Wyksuńska.
W toku produkcji wprowadzono pewne ulepszenia. W pierwszych seriach samochodw BA-20 w radiostacje wyposażono tylko wozy dowdcw, przy czym miały one antenę poręczową umieszczoną wokł kadłuba. W pźniejszych seriach, produkowanych od 1938 roku i zwanych BA 20M, radiostacje ustawiono na wszystkich wozach, przy czym zastosowano antenę prętową. Opracowano rwnież wersję BA-20ŻD w 1936 roku przystosowaną do jazdy po szynach i wykorzystywaną jako lekka drezyna pancerna w składzie pociągw pancernych. Ta odmiana wozu miała znacznie większy zasięg działania od zwykłej, dzięki mniejszemu zużyciu paliwa.
Wszystkie odmiany samochodu pancernego BA-20 używane były do rozpoznania i łączności przez oddziały rozpoznawcze wojsk pancernych, piechoty i kawalerii w latach 1937 1945. Podczas II wojny światowej zdobyte przez Niemcw samochody BA-20 wykorzystywane były przez nich w oddziałach policji i bezpieczeństwa.W chwili rozpoczęcia organizowania przyszłego Wojska Polskiego samochd pancerny BA-20 nie stanowił już typowego sprzętu, toteż w etatach nie przewidywano takiego wyposażenia. Niemniej rok pźniej samochody tego typu przez krtki czas nosiły polskie oznakowanie.
4  samochody  pancerne  BA-20  (niektre prawdopodobnie w wariancie ŻD) stanowiły bowiem wyposażenie 31 oraz 59 dywizjonw pociągw  pancernych   podporządkowanychdowdztwu 1 armii WP w okresie wrzesień 1944 - styczeń 1945. Dywizjony działały w rejonie Warszawy, wspierając ogniem polskie dywizje piechoty, a samochody BA-20 używane jako drezyny pancerne wykorzystywano do rozpoznawania stanu torw na liniach kolejowych znajdujących się pod obserwacją i ogniem wroga.
Po styczniu 1945 roku pojazdy te odeszły ze stanu WP wraz z macierzystymi jednostkami.
</description>
</item> 
<item> 
<title>Dane technicze BA-20</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=danetechniczeba-20</link>
<description>Dane taktyczno-techniczne
lekkiego samochodu pancernego BA-20:
masa - BA-20 - 2,3 t. BA-20M - 2,5 t., a BA-20ŻD - 2,8 t;
załoga - BA-20 i BA-20ŻD 2 ludzi, BA-20M 3 ludzi;
wymiary  długość 431 cm, szerokość 175 cm -wysokość 213 cm, prześwit 24 cm;
uzbrojenie - 1 karabin maszynowy 7,62 mm DT w wieży;
amunicja - 1386 nabojw do km, 15 granatw ręcznych F-1;
pancerz  spawany z płyt walcowanych o grubości 49 mm;
napęd  silnik gaźnikowy, 4-suwowy, rzędowy, 4-cylindrowy GAZ-M1, średnica cylindra 98,4 mm, skok tłoka 107,9 mm, stopień sprężenia 4,6, pojemność 3280 cm3, moc 36,8 kW (50 KM) przy 2800 obr./min,, chłodzony cieczq;
paliwo - benzyna, pojemność zbiornika paliwa 90 I, zużycie 20 i/100 km;
układ napędowy - sprzęgło suche dwutarczowe, skrzynia przekładniowa mechaniczna, 3 biegi do przodu, 1 do tyłu,  napędzane tylko tylne koła;
podwozie  konstrukcja ramowa, zawieszenie na resorach płaskich, kierowane koła przednie, hamulce mechaniczne, koła tarczowe z ogumieniem pneumatycznym o rozmiarach 7,00-16, rozstaw osi 2845 mm, rozstaw kł 1620 mm;
instalacja elektryczna - jednoprzewodowa 6 V;
łączność zewnętrzna - radiostacja 71-TK-1, wewnętrzna - czołgowy telefon wewnętrzny TPU-2;
osiqgi - moc jednostkowa 14,7 kW/t (20 KM/t), nacisk jednostkowy 2,7 kg/cm2, promień skrętu 610 cm, prędkość maksymalna 85-90 km/h, zasięg po drodze 350-450 km, w terenie 270-335 km;
pokonywane przeszkody - wzniesienie 15, brody głębokości 30 cm.
</description>
</item> 
<item> 
<title>Lekki samochód BA-64</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=lekkisamochdba-64</link>
<description>Lekki samochd pancerny BA-64
W latach 1938-1940 zespł inżynierw Fabryki Samochodw w Gorkim (GAZ), kierowany przez inż, W. Graczowa (zespł składał się z B. Kirsanowa, A. Kuzina, N. Mozochina, M. Pimienowa, S. Zilina oraz W. Podolskiego) opracował nowe modele samochodw osobowych marki GAZ o podwyższonej zdolności pokonywania terenu. Osiągnięto tct-~mAn. dzięki skonstruowaniu nowego silnika 6-cylin-drowego GAZ-11 oraz zastosowaniu przedniego mostu napędowego, co było nowością w konstrukcjach samochodw radzieckich. Nowy, podstawowy model samochodu, ktry otrzymał oznaczenie GAZ-11-73, był jeszcze zwykłą limuzyną o formule 4X2, ale jego dalsze odmiany, ktre weszły do produkcji w 1941 roku - GAZ-61 (faeton), GAZ-61-40 (odkryty samochd osobowy) oraz GAZ-61-415 (płciężarowy pick-up) miały już napęd na wszystkie cztery koła.
W tym samym czasie konstruktorzy Naukowego Instytutu Samochodowo-Traktorowego (NATI) - inż. A. Andronw, D. Melman oraz B. Szyszkin - na bazie zespołw GAZ-M1 opracowali prototypowy, lekki, odkryty samochd osobowy NATI-AR (Armiejski Razwied-czik), ktry przeznaczony był dla wyposażenia armii jako pojazd wielozadaniowy. Latem 1941 roku samochd NATI-AR znajdował się jeszcze w stadium prb.
W praktyce biur konstrukcyjnych było, że podstawowe zespoły nowych modeli służyły do konstruowania kolejnych typw samochodw pancernych. Podobnie było i w tym przypadku; w 1940 roku na podwoziu samochodu GAZ-61-40 zbudowano prototyp nowoczesnego, lekkiego samochodu pancernego LB-62, ktry w przyszłości miał zastąpić dotychczas używane samochody pancerne FAI-M oraz BA-20.
</description>
</item> 
<item> 
<title>produkcja seryjna</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=produkcjaseryjna</link>
<description>Wybuch wojny z Niemcami przeszkodził w rozwinięciu produkcji seryjnej na większą skalę nowych modeli terenowych samochodw osobowych oraz samochodw pancernych nowej konstrukcji.
Niektre z tych samochodw nie przeszły jeszcze wszystkich badań, inne zaś były pojazdami o stosunkowo skomplikowanych zespołach, ktrych  produkcji  przemysł  nie był w stanie szybko opanować (np. przednich mostw napędowych).
W zaistniałej sytuacji militarnej, aby zaspokoić żądania wojska, potrzebny był prosty, lekki samochd, dogodny do masowej produkcji. Wobec tego latem 1941 roku inż. Gra-czow w wyjątkowo krtkim czasie dwch miesięcy opracował znacznie prostszy i tańszy model lekkiego samochodu osobowego dla wojska. Otrzymał on oznaczenie GAZ-64 i z nowych zespołw miał tylko ramę, nadwozie, zawieszenie i chłodnicę; inne zespoły, łącznie z silnikiem GAZ-M1, zapożyczono z dobrze już znanych GAZ-M1, GAZ-11-40, GAZ-61, a nawet GAZ-AA.
Nowy samochd oznaczał się wysokimi wskaźnikami trakcyjno-dynamicznymi, nawet podczas jazdy po bezdrożach podczas holowania przyczepy o masie 800-1000 kg. Samochd przeszedł pomyślnie wszelkie prby przeprowadzone na Poligonie Naukowo-Do-świadczalnym Wojsk Pancernych pod Moskwą, a jesienią 1941 roku fabryka GAZ rozpoczęła jego produkcję seryjną, na razie w niewielkich ilościach i w uproszczonym wariancie, bez specjalnego wyposażenia.
Z własnej inicjatywy inż. Graczow wykorzystał elementy GAZ-64 do skonstruowania nowego, lekkiego samochodu pancernego. Do prac przystąpiono 17 lipca 1941 roku, Konstruktorem wiodącym projektu był inż. G. M. Wasserman, kompozycją pojazdu zajmował się F. A. Lepiendin, a J. N. Soroczkin, B. T. Komarewskij i W. F. Samojłow konstruowali kadłub. Pierwszy prototyp, oznaczony BA-64--125 - bez wieżyczki obrotowej, z karabinem maszynowym umieszczonym w specjalnym uchwycie - zbudowany został jesienią 1941 roku, a na pierwsze prby wyjechał 9 stycznia 1942 r. 3 marca 1942 roku, po zakończe-nu badań wojskowych, samochd BA-64 przyjęty został do uzbrojenia Armii Czerwonej i skierowany do produkcji seryjnej w odmianie z uzbrojeniem umieszczonym w wieżyczce obrotowej. Pierwsze seryjne samochody tego typu przekazano wojskom latem 1942 roku. Brały one udział w działaniach na froncie briańskim i woroneskim, a następnie pod Stalingradem.</description>
</item> 
<item> 
<title>Modernizacje BA-64</title>
<link>http://www.gruby-pancerz.strofmtoday.info/index.php?q=modernizacjeba-64</link>
<description>W wyniku doświadczeń eksploatacyjnych samochd pancerny BA-64 poddano pewnej modernizacji; m.in. dla zapewnienia większej stateczności wozu poszerzono rozstaw kł (z 1250 mm do 1446 mm) oraz zastosowano w przednim moście hydrauliczne tłumiki drgań, a na wszystkich kołach ogumienie tzw. GK (Gubczastaja Kamera), umożliwiające jazdę po przestrzeleniu opony. Po tej modernizacji samochd otrzymał nazwę BA-64B-125 i od pźnej jesieni znalazł się w produkcji seryjnej (w skrcie BA-64B). Podobne usprawnienia zastosowano także w samochodzie osobowym GAZ-64, w wyniku czego nazwę jego zmieniono na GAZ-67.
Za skonstruowanie samochodw GAZ-64 oraz BA-64 inż, Graczow otrzymał 10 kwietnia 1942 roku nagrodę państwową.
Jeszcze w 1942 roku w Biurze Konstrukcyjnym GAZ powstały nowe odmiany samochodu pancernego BA-64. Był to BA-64-ŻD, seryjny samochd BA-64B przystosowany do jazdy po szynach; w grudniu 1942 roku zbudowano i wyprbowano dwa warianty BA-64g (Fabryki GAZ), w ktrych do jazdy po szynach doczepiono z przodu i tyłu wozu dwa wzki utrzymujące samochd na torze, oraz BA-64w (Fabryki Wyksuńskiej) wyposażony w koła stalowe z obręczami; oba warianty tylko doświadczalne.
Rwnolegle z drobnymi usprawnieniami wprowadzonymi do seryjnie produkowanych samochodw konstruktorzy pracowali nad kolejnymi odmianami wozu. W 1943 roku zbudowano i wyprbowano nie mniej niż trzy warianty pojazdu BA-64z, BA-64d i BA-64e.
BA-4z (znany też jako BA-64BSCH) skonstruowany został w styczniu 1943 roku wg pomysłu inż. S. S. Strojena i przeznaczony był do jazdy po głębokim śniegu; przednie koła zastąpiono nartami zapożyczonymi z pojazdu GAZ-60, zamiast tylnych - zastosowano lekki mechanizm gąsienicowy SCH z gąsienicą gumowo-metalową. W czasie prb pojazd pokonywał z powodzeniem wiele przeszkd (m.in. wzniesienia do 18), posuwał się swobodnie po śniegu, jednakże zbyt mała prędkość oraz duże zużycie paliwa spowodowały, że nie przyjęto go do uzbrojenia.
Wiosną 1943 roku zbudowany został BA-64d (zwany rwnież BA-64DSzk) uzbrojony w wiel-kokalibrowy karabin maszynowy 12,7 mm DSzk zamontowany w poszerzonej wieży; ta broń umożliwiała walkę z niemieckimi transporterami opancerzonymi i zwalczanie nisko lecących samolotw. W tym samym roku zbudowano też niedużą serię BA-64e (zwaną BA-64 Desantnyj) bezwieźowych pojazdw z miejscami dla 6 żołnierzy wchodzących do przedziału bojowego przez właz w tylnej części kadłuba. Planowano uzbrojenie tego wozu w armatę przeciwpancerną 37 mm.</description>
</item> 
  </channel>
</rss>
